امنیت در وردپرس – ورپرستان را ضد گلوگه کنید بخش دوم

با بخش دوم مقاله ی “امنیت در وردپرس – وردپرستان را ضد گلوله کنید” در خدمت شما هستیم. در صورتی که هنوز بخش اول این مقاله را مطالعه نکردید، توصیه میکنم با کلیک بر روی اینجا، قسمت اول مقاله را مطالعه کرده و سپس به اینجا بازگردید و به خواندن ادامه دهید.

همانطور که قول داده بودم، در این بخش به شما یک پلاگين بسيار قوی و کاربردی معرفی ميکنيم که ادامه ی این مطلب را با استفاده از این پلاگين امنيتی عالی با هم دنبال کنيم.

iThemes Security (با نام قبلی Better WP Security)

iThemes Security نام افزونه ای است که قرار است ادامه ی کارمان را با آن پيگيری کنيم. این افزونه را ميتوانيد از این آدرس دریافت کرده و بر روی وردپرس خود نصب کنيد. خوشبختانه این افزونه از جمله افزونه هایی است که آپدیت های منظمی دارد و به همين جهت هميشه با آخرین ورژن وردپرس سازگار است. توجه داشته باشيد که برای ادامه ی آموزش حتما و حتما به این افزونه نياز دارید. بنابراین پيش از خواندن ادامه ی مطلب آن را بر روی وردپرس خود نصب کنيد.
وقتی این افزونه را نصب کنيد، در سایدبار مدیریت وردپرس شما یک منوی جدید با عنوان Security مشاهده خواهد شد. برای دسترسی به تنظيمات این پلاگين کافی است وارد این منو شوید. (مطابق تصویر زیر)

این پلاگين در ابتدای نصب به شما توصيه های بسياری جهت بهبود امنيتتان خواهد کرد اما ما فعلا به آن مسائل کاری نداریم و ميخواهيم مسير خودمان را دنبال کنيم. بنابراین مراحل را به شکل زیر با من دنبال کنيد.

ادمين را از دید دشمن دور کنيد!

وقتی از ساده ترین افراد یا حتی حرفه ای ترین افراد بپرسيد که فلان سایت با چه CMS ای ساخته شده، قبل از اینکه خود را درگير مسائل پيچيده کنند، ساده ترین احتمال را در نظر ميگيرند و شروع ميکنند به تایپ کردن آدرس متداول ادمين در CMS های مختلف در انتهای نام سایت مورد نظر. مثلا www.domain.com/administrator برای سایت های راه اندازی شده با جوملا یا www.domain.com/wp-admin برای سایت های راه اندازی شده با وردپرس. هر کدام از این درخواست ها که به نتيجه برسد، ميفهمند که این سایت از چه اسکریپتی استفاده ميکند .
(مثال بود ها! بعدا به اینجا گير ندهيد) خوب خودتان بگویيد. مسخره نيست که هر کسی از راه برسد بتواند آدرس ادمين شما را پيدا کند؟ اصلا حتی اگر روی فولدرش پسورد هم گذاشته باشيد، یا از سخت ترین رمز عبور و نام کاربری دنيا استفاده کنيد و یا حتی ارورهای لاگين را غيرفعال کرده باشيد که هکر بيچاره (!) نفهمد یوزر را اشتباه وارد ميکند یا رمز عبور را! قبول کنيد در دسترس بودن ادمين توسط همه، خيلی خيلی بی احتياطی است. 

با استفاده از پلاگينی که همين الان نصب کردیم ميتوانيم کاری کنيم که از این به بعد بخش ادمين شما فقط با یک URL عجيب و غریب باز شود. برای این کار به شکل زیر عمل کنيد:

– در پلاگين به بخش Settings رفته سپس به دسته advanced مراجعه کرده و بخش Hide Backend را پیدا کنید. روی دکمه Configure settings کلیک کنید تا تنظیمات این بخش در اختیار شما قرار بگیرد.
– گزینه Enable Hide Backend feature را فعال نمایید.
– عبارت مورد نظر خود را برای ادرس جدید ناحیه مدیریت وارد کنید.
– تغييرات را ذخيره کنيد.
از این بعد باید با آدرس جدیدی که تعریف کرده اید وارد ادمين شوید. وارد کردن آدرس قبلی wp-admin در مرورگر به خطای 404 خواهد انجاميد. (و قيافه ی خيلی ها تماشایی خواهد شد)

نکته ی مهم : آدرس ادمين را گم نکنيد و از آن مهم تر اینکه Secret Key خود را حتما در جایی امن یادداشت کنيد. Secret Key کليدی است که لازم است به صفحه ی ورود به ادمين وردپرس پاس داده شود تا شما اجازه داشته باشيد آدرس wp-admin را مورد استفاده قرار دهيد. شاید هرگز به این کليد نياز پيدا نکنيد ولی شاید یک روز پلاگين یا قالبی نصب کنيد که کمی بد قلق (؟) باشد و شما را به دردسر بياندازد. آن موقع ميتوانيد خودتان به صورت دستی لينک ورود صحيح را با استفاده از این کليد توليد کرده و مورد استفاده قرار دهيد.
در بلاگ هایی که امکان ثبت نام در آنها فعال است، ميتوانيد آدرس صفحه ی لاگين و ثبت نام یوزر ها را نيز به همين شکل تغيير دهيد. به طور کلی استفاده از امکان عضویت در بلاگ های عادی اصلا توصيه نميشود مگر اینکه بخواهيد وردپرس خود را تبدیل به شبکه ی اجتماعی، سایت بازی، فروشگاه و یا فروم کنيد.

مجرمان را دستگير کنيد

بدیهی است که اگر یک نفر در سایت شما در حال گردش باشد و مثلا 10 بار پشت سر هم به صفحه ی 404 برخورد کند یک جای کارش ميلنگد (فرض ميکنيم سایت شما در حالت طبيعی به سر ببرد) ميپرسيد چرا؟ پاسخ بسيار واضح است. بخاطر اینکه 10 بار 404 پشت سر هم یعنی اینکه مثلا من نشسته ام دارم با آدرس بلاگ شما انقدر بازی ميکنم تا ادمينتان را پيدا کنم و سعی کنم وارد شوم. خوب حالا چکار کنيم که اگر یکی این کار را کرد سریع متوجه شویم و جلوی خرابکاری اش را بگيریم؟ برای این کار به صورت زیر عمل کنيد:

– از منوی Settings به بخش 404 Detection بروید.
– Enable 404 Detection را فعال کنید.
– حالا به ناحیه Global Settings بروید و در بخش Lockout White List اگر آی پی ثابت دارید، آی پی خود یا آی پی های بات های گوگل را وارد کنيد تا در صورت برخورد پشت سر هم به 404 بن نشوند.
– تغييرات را ذخيره کنيد.

تنظيمات پيش فرض این بخش برای یک سایت عادی کاملا مناسب هستند. مثلا در بخش (Minutes to Check 404 Error(Check Period گفته شده که خطاهای 404 فقط در 5 دقيقه ی گذشته مورد بررسی قرار بگيرند و در بخش Error Treshold گفته شده که کاربر پس از برخورد به 25 صفحه ی 404 باید بن شود. هر بار بن شدن کاربر 15 دقيقه ادامه خواهد داشت و در صورتی که 3 بار این مسئله تکرار شود، آی پی خاطی برای هميشه از دسترسی به سایت شما محروم خواهد شد. (این تنظیم به همراه چندین تنظیم دیگر در ناحیه Global Settings در اختیار شما قرار گرفته است)

چرا File Change Detection را فعال نکردیم؟

بخاطر اینکه در قسمت قبلی مقاله جای فایل کانفيگ را عوض کردیم و حالا که بالا تر از دایرکتوری نصب وردپرس ما قرار گرفته دیگر با این پلاگين قابل مانيتور نيست. اگر هم بخواهيم htaccess ها را مانيتور کنيم باید به پلاگين بگویيم که مثلا دایرکتوری اصلی وردپرسمان را مانيتور کند. همينجاست که همه چيز دردسر ساز ميشود. از فردا ميبينيد که اگر یک عکس هم آپلود کنيد این پلاگين به شما ميگوید که تغييری در فلان فولدر ایجاد شده. در بلاگی که از همه جهت امن شده باشد این گزینه خيلی هم مهم نيست ولی اگر حوصله ی مرتب کردن ایميلتان را دارید حتما از این امکان نهایت استفاده را بکنيد.

بکاپ، بکاپ، بکاپ

هيچ کس از 1 دقيقه ی دیگر خبر ندارد. هميشه باید طوری زندگی کنيم که بعدا حسرت گذشته را نخوریم. فول بکاپ که هرگز فراموش نشود، اما اگر سلطان اینترنت پر سرعت نيستيد (!) بهتر است هميشه یک بکاپ از دیتابيس خود داشته باشيد. برای اکثر افرادی که به توليد محتوا ميپردازند، داشتن یک نسخه ی پشتيبان از نوشته هایشان واقعا نعمت است. درست است که در این حالت تصاویرتان و به طور کلی فایل های چند رسانه ای شما بين زمين و هوا ميمانند ولی خوب این را که درست کنيد مي توانيد برای بخش های دیگر هم یک فکری بکنيد. بنابراین بيایيد این پلاگين را برای ایجاد بکاپ های منظم از دیتابيس تنظيم کنيم:

– در تنظيمات پلاگين به تب Backup بروید و بر روی لینک Adjust Backup Settings کلیک کنید.
– گزینه Backup Full Database را فعال کنید.
– بخش Backup Method را به نحوی تنظیم کنید که حتما یک نسخه از بکاپ به ایمیلتان ارسال شود. یک وقت دیدید مثلا هاستتان در آمریکا بود و خدا تصميم گرفت طوفانی بفرستد و دیتاسنتری که سرور شما در آن قرار دارد را با خاک یکسان کند . بگذارید یک بکاپ در یک نقطه ی دیگر دنيا به ایميلتان اتچ شده باشد!
– در بخش Backup Interval فاصله ی بين بکاپها را تعيين کنيد. بر چه اساس؟ مثلا من اینجا شاید ماهی یک بار یک مطلب بنویسم. پس همين مقدار پيش فرض ۳ روز یک بار را نگه ميدارم. اما شاید شما روزی ۲۰ مطلب در بلاگتان منتشر کنيد. اینجاست که لازم است فاصله را از روز به ساعت تغيير دهيد و مثلا فاصله ی بکاپ ها را بر روی ۳ ساعت یک بار قرار دهيد.
– توجه داشته باشید که بکاپ ها به همان آدرسی ارسال خواهند شد که در بخش Global Settings تنظیم کرده اید.
– تنظيمات را ذخيره کنيد.

یادتون هست؟ [ کاملا با دقت و با مسئوليت خودتان انجام دهيد]

یادتان هست که در قسمت اول مقاله گفتيم که اگر در ابتدای کار پيشوند جداول دیتابيس خود را عوض نکرده اید هنوز هم دیر نشده؟ بله، بله، اجازه بدهيد حالا پيشوند جداول را عوض کنيم:
– به تب Backups بروید و با کليک بر روی دکمه ی Create Database Backup یک نسخه ی پشتيبان از پایگاه داده ی خود تهيه کنيد.

خوب حالا در تب Advanced به قسمت Change Database Prefix بروید و گزینه Change Table Prefix فعال نمایید.
با این کار پيشوند جداول پایگاه داده ی شما همگی با مقداری رندم جایگزین ميشوند. بعد از انجام این کار اگر وردپرستان بالا نيامد شکه نشوید. خونسرد باشيد، به فایل کانفيگ وردپرستان مراجعه کنيد و در آن
مقدار $table_prefix را به مقدار جدید پيشوند جداولتان تغيير دهيد. اگر وردپرس بالا نيامد از کجا بدانيد این مقدار چه بوده است؟ خوب از phpMyAdmin بپرسيد!

امکان ویرایش فایل را در بخش مدیریت غير فعال کنيد

درست است که تا اینجا برای امن کردن وردپرس عزیزمان خيلی تلاش کردیم اما فرض کنيد یک اتفاقی این وسط افتاد یا مثلا بخشی از کار را فراموش کرده بودید و یک شخص فرصت طلب به بخش مدیریت وردپرس شما دسترسی پيدا کرد. وردپرس به صورت پيش فرض به شما اجازه ميدهد که کد های قالب و پلاگين هایتان را از طریق بخش مدیریت ویرایش کرده و در آنها تغيير ایجاد کنيد. در این بخش تصميم داریم این امکان را غير فعال کنيم تا اگر یک هکر بد و بی ادب سراغمان آمد، دست کم راهش به هاستمان باز نشود و دستش برای انجام خرابکاری کمی بسته تر باشد . برای اینکه ویرایش فایل را در بخش مدیریت وردپرس غير فعال کنيم به صورت زیر عمل مي کنيم:

– در تنظيمات پلاگين به بخش WordPress Tweaks بروید.
– گزینه ی Disable File Editor را فعال کرده و تنظيمات را ذخيره کنيد.
– توجه داشته باشيد که اگر از قبل سطح دسترسی فایل wp-config را 444 کرده باشيد، اینجا به مشکل برخورد خواهيد کرد.
– یک توجه دیگر هم داشته باشيد که اگر این تنظيم جدید را اعمال کنيد و بعد فراموش کنيد که در انتهای کار سطح دسترسی فایل wp-config را به 444 برگردانيد، مثل این ميماند که هيچ کاری نکرده اید. چون مثلا من وارد بخش مدیریت شما ميشوم، ميبينم ادیتوری وجود ندارد، به تنظيمات پلاگين مراجعه ميکنم و آن را دوباره فعال ميکنم!
دستم هم درد نکند! شما هم خسته نباشيد!

فعال کردن گزینه ای که در بالا از آن صحبت کردیم، هيچ کار جادویی ای انجام نميدهد. تنها کاری که ميکند به سادگی کد زیر را به فایل wp-config شما اضافه ميکند :

ولی خوب هميشه استفاده از پلاگين ساده تر است. نه؟

تعطيل کنيد! بعد پی کارتان بروید!

جدا عرض ميکنم! تعطيل کنيد بعد پی کارتان بروید. فرض کنيم شما 5 روز اول عيد را مسافرت بوده اید. تمایلی هم به دسترسی به بلاگتان نداشته اید. یا اصلا جایی بودید که از اینترنت خبری نبوده. (خدا رو هزار مرتبه شکر هرکی اینو بخونه زبونش فارسيه وگرنه تا یک قرن بعد به جمله ی “از اینترنت خبری نبوده” ميخندیدن! ایهاالناس ما همه جا یه شعبه مکدونالد نداریم!) خوب وقتی قرار نيست به ادمين وردپرستان دسترسی داشته باشيد، اصلا برای چه آن را باز ميگذارید؟ منطق حکم ميکند که دسترسی به بخش ادمين در این 5 روز که مسافرت هستيد غير فعال باشد.
یا اصلا فرض کنيم که شما سه روز در هفته در بين ساعات 8 صبح تا 3 بعد از ظهر کلاس دارید یا مثلا سر کار ميروید یا هر چيز دیگر …. (شغل رویایی، سه روز در هفته ،8 صبح تا 3 بعد از ظهر) اینجا هم عقل حکم ميکند که دسترسی به مدیریت را در این بازه های زمانی غير فعال کنيد. چطور این کار را انجام دهيم؟

– در تنظيمات پلاگين به بخش Away Mode مراجعه کنيد.
– پيش از هر چيز توجه کنيد که حتما ساعت تنظيم شده در وردپرس شما با ساعت کنونی کشور هماهنگ باشد که بعدا دچار مشکل نشوید. پلاگين در بخش Away ساعت کنونی وردپرستان را به شما نمایش ميدهد:

– گزینه Enable Away Mode را فعال کنید.
– در قسمت Type of Restriction از بين گزینه های One Time و Daily یکی را بر اساس نياز خود انتخاب نمایيد. One Time برای مواقعی است که مثلا فقط ميخواهيد از روز اول تا 5ام عيد، دسترسی به مدیریت غير فعال شود. Daily برای شرایطی است که ميخواهيد هر روز طی ساعات خاصی، مثلا در هنگام شب، دسترسی به مدیریت امکان پذیر نباشد.
– در صورتی که گزینه ی OneTime را انتخاب کرده اید لازم است تاریخ شروع و پایان را تنظيم نمایيد.
– در صورتی که گزینه ی Daily را انتخاب کرده اید لازم است ساعت شروع و پایان را تنظيم نمایيد.
– در پایان تغييرات را ذخيره کنيد.
من شخصا عملکرد این بخش را تست نکرده ام . لطفا در استفاده ازاین بخش نهایت دقت را به عمل آورید.

کارهای کوچک، نتایج بزرگ.…

اگر از ابتدای مطلب با من همراه بوده اید، حتما یادتان هست که در ابتدای نصب پلاگين گفتم که این پلاگين پيشنهاد های زیادی برای بهبود امنيت به شما ارائه خواهد کرد. خوب حالا اجازه بدهيد کمی به این پيشنهاد های خورده ریز رسيدگی کنيم که تاثيرات واقعا خوبی هم در بالا بردن سطح امنيت وبلاگتان خواهند داشت. در تنظيمات پلاگين به بخش Tweaks مراجعه کنيد و مراحل را با من پی گيری کنيد. توجه داشته باشيد که فقط گزینه های مهم را بررسی ميکنيم و به تمام گزینه ها کاری نداریم:

System Tweaks

Protect System Files : فعال کردن این گزینه، دسترسی عمومی به فایل های readme.php, wp-config.php, readme.html, install.php, .htaccess و در نهایت wp-includes را غير ممکن ميسازد. ميتوانيد آن را فعال کنيد اما به وضوح در زیرش نوشته شده که این کار ممکن است با بعضی پلاگين ها تداخل ایجاد کند.

Disable Directory Browsing : فرض کنيد یک دایرکتوری دارید که درونش هيچ فایل ایندکسی وجود ندارد و امکان مرور فایلهای درون آن نيز غير فعال نشده است. نتيجه ميشود اینکه مثلا یکی بياید کل فایل های موجود در پوشه ای که عکس هایتان را در آن آپلود کرده اید بدزدد. یا مثلا اگر بکاپی از چيزی، یک جایی نگه داشته باشيد به دست دیگران بيفتد و … حالا اگر این گزینه را فعال کنيد، یک دایرکتوری اگر ایندکسی نداشته باشد، محتوایش را در اختيار بازدید کننده قرار نميدهد. در کنترل پنل دایرکت ادمين این امکان به صورت پيشفرض فعال است. یعنی دایرکتوری ای که ایندکس ندارد، در صورت فراخوانی، خطای 403 بر ميگرداند ولی در cPanel خدا به خير کند! بنابراین استفاده از این گزینه برای سی پنلی ها توصيه ميشود.

Filter Suspicious Query Strings و Filter Long URL strings : دو گزینه ی خيلی دوست داشتنی. اولی باعث ميشود که وردپرس شما درخواست هایی که در آنها از متد های Delete ، Track و یا Trace استفاده شده باشد را نپذیرد و دومی اگر یک نفر یک استرینگ بلند و بالا (به مقاصد پليد) به سایت شما بفرستد، حالش را درون قوطی خواهد کرد! این دو گزینه در حالت عادی و با پلاگين های رایج وردپرس تداخلی ندارند اما [الان که خوب فکر ميکنم ميبينم که] اگر مطالبتان را مثلا در فيس بوک به اشتراک بگذارند و بعد یکی بخواهد از لينک به اشتراک گذاشته شده در فيس بوک به بلاگ شما سر بزند، احتمالا با صفحه ی سفيد مواجه خواهد شد و نکته ی دیگر اینکه شاید مجبور باشيد که تنظيمات feedburner تان را نيز بر همين اساس کمی تغيير دهيد. به هر حال اولویت هایتان را بسنجيد و بر اساس نيازتان تصميم بگيرید که ميخواهيد این گزینه ها را فعال کنيد یا نه.

Disable PHP in Uploads : فعال کردن این گزینه باعث میشود که اگر شخصی خواست از فولدر آپلود وردپرس شما سوء استفاده کرده و اسکریپت مخرب PHP اجرا نماید، از این کار جلوگیری شود.

WordPress Tweaks

Header Tweaks Remove WordPress Generator Meta Tag : وردپرس خيلی علاقه دارد به همه بگوید که این سایت با فلان ورژن بنده و با فلان مشخصات ساخته شده است و طبيعتا این برای خيلی از افراد ميتواند راه ورود به وبلاگ شما را هموار کند. این گزینه را فعال کنيد.

Disable XML-RPC : در این لحظه که دارید این مطلب را ميخوانيد فکر نميکنم خطر امنيتی گذارش شده ی مهلکی در رابطه با استفاده از XML-RPC در وردپرس وجود داشته باشد ولی اگر شما کارتان این است که مثل بچه های خوب، برای نوشتن پست وارد ادمين وردپرستان ميشوید و کاری به جای دیگری ندارید، بنابراین هيچ نيازی هم نيست که وردپرستان اطلاعات لازم برای XML-RPC را در هدرش منتشر کند.این گزینه را هم فعال کنيد.

اگر از وردپرس multi-site استفاده نميکنيد که هيچ. اما اگر در حالت multi-site به سر ميبرید، در بخش Dashboard Tweaks ميتوانيد تعيين کنيد که آپدیت ها به یوزرهای دیگری که از شما سایت دارند ولی قادر به آپدیت پلاگينها نيستند، نشان داده نشود.

بعد هم Strong Password Tweaks را داریم که به شما اجازه ميدهد تعيين کنيد که مثلا پایين ترین سطح کاربری هم که در سایت شما عضو ميشود ميبایست از رمزعبور های پيچيده و قابل قبول برای ثبت نام استفاده کند و از این حرف ها! -> توجه : این tweak حالا برای خود یک بخش کامل دارد و دیگر زیر مجموعه ای از توییک ها نیست.

Remove WordPress Login Error Messages : بله بله. با فعال کردن این گزینه، اگر کسی از ترکيب غلط رمز عبور و نام کاربری استفاده کند، وردپرس مثل بچه های 3 ساله ی ساده لوح به او نخواهد گفت که مثلا هکر جونم ،نام کاربریت درسته ولی رمزت نه.…

Display Random Version Number to All non-Administrative Users : فعال کردن این گزینه که خیلی هم مفيد است، باعث ميشود که وردپرس شما هرکجا که باید ورژن را به نحوی به نمایش بگذارد از اطلاعات رندوم استفاده کند. (البته نه برای ادمين) مثلا امروز به یکی ميگوید من ورژن 1.2 هستم! فردا ميگوید 3.5 ميباشم!

Prevent Long URL Strings : این گزینه از لحاظ امنيتی گزینه ی بسيار خوبی است و باعث ميشود که هکر ها نتوانند فرصتی برای حملات SQL Injection و سایر حملاتی که از URL انجام پذیر هستند پيدا کنند. اما استفاده از این گزینه بی دردسر هم نيست. بعد از استفاده از این گزینه متوجه خواهيد شد که در دسته بندی های شما هر پيوند یکتایی که از حد معينی طولانی تر باشد به صفحه ی سفيد منتهی خواهد شد. بنابراین با دقت و بر اساس نياز این گزینه استفاده نمایيد.

گزینه های دیگری هم در این بخش بودند که یا خيلی مهم نبودند و یا قبلا آنها را بررسی کرده بودیم. به هر حال هميشه یادتان باشد که خودتان خوب گشت و گزار کنيد و فقط به مطالبی که خوانده اید اکتفا نکنيد.

این را هم بگویم که به سادگی از این افزونه دست نکشيد. مثلا من هيچ صحبتی درباره ی بخش Ban نکردم در حالی که این بخش هم تا حد بسيار زیادی در بالا بردن امنيت وبلاگتان به شما کمک خواهد کرد. یا مثلا بخش Login و بسياری از مسائل دیگر. اما دست کم الان مطمئنم که ماهی گيری را یاد گرفته اید. بنابراین نوبت شماست که با ابزاری که در اختيارتان گذاشته شده، انقدر تمرین کنيد که به یک ماهيگير حرفه ای تبدیل شوید.
خوب این بخش از مقاله هم به پایان رسيد و حرفهایی که در این رابطه برای گفتن به شما عزیزان داشتم تمام شد .
در طول نوشتن این مقاله دو مشکل که مدتی بود ذهنم را مشغول کرده بود ولی چون مدت طولانی بود به سراغ این پلاگين نيامده بودم، پاسخش از ذهنم دور مانده بود، برایم حل شدند. بنابراین نوشتن این مقاله دست کم برای خودم خيلی مفيد بود و خوشحالم که آن را نوشتم.

کمی خودمانی تر : [ترول باز که هستيد؟] یاد اون ترولی افتادم که مادره ميره مسافرت به به پسرش ميگه 100 دلار برای غذا توی اتاقت گذاشتم که اگر اتاقت رو مرتب کنی پيداش ميکنی. خدا رو شکر من 100 دلاریمو پيدا کردم!

همين. اميدوارم که این مقاله برای شما هم سودمند بوده باشد و هکر ها را حسابی از خود نااميد کرده باشيد. اگر شما هم روشی برای امنيت بيشتر به ذهنتان ميرسد که در این مقاله به آن اشاره ای نشده، حتما در بخش نظرات آن را با دیگران به اشتراک بگذارید. اگر هم ایرادی در نوشته دیده ميشود، اولا به بزرگواری خود ببخشيد و دوما به آن اشاره کنيد تا تصحيح شود.

اميدوارم از این آموزش لذت برده باشيد.

راستی، اشاره به این نکته هم خالی از لطف نیست که افزونه iThemes Security یک نسخه ی حرفه ای و غیر رایگان نیز با نام iThemes Security Pro دارد. این نسخه، یعنی نسخه حرفه ای افزونه، دارای امکانات متعددی است که میتواند لایه های امنیتی جدیدی به سایت شما اضافه کند. این نسخه از افزونه را میتوانید با مراجعه به لینک زیر دریافت کرده و مورد استفاده قرار دهید :

7 فروردین ماه 1393 : این آموزش بر اساس نسخه ی جدید Better WP Security که حالا با نام iThemes Security شناخته میشود، ویرایش شده است، اگر در قسمتی از آموزش عدم تطابق با نسخه مشاهده میشود، حتما جهت ویرایش، در نظرات اعلام بفرمایید تا اصلاح شود.